Dziesięć osób zostaje zaproszonych przez tajemniczego gospodarza do domu na wyspie. Gdy dwie z nich giną, goście zdają sobie sprawę, że to, co początkowo uważali za nieszczęśliwy wypadek, jest robotą zabójcy. Postanawiają odkryć jego tożsamość, ale okazuje się, że nikt nie ma alibi. Odizolowani od społeczeństwa, niezdolni do opuszczenia miejsca pobytu, umierają jeden po drugim w sposób opisany w dziecięcej rymowance, która wywieszona jest w ich pokojach.
Jestem miłośniczką fantastyki i pewnie może wydawać się dziwne dlaczego sięgnęłam po kryminał :) W mojej kochanej szkole zadano nam kolejną lekturę, w sumie dwie, ale mogliśmy sobie wybrać, którą chcemy przeczytać. Były to Dwanaście prac Herkulesa i I nie było już nikogo (czy jak kto woli, stary tytuł to Dziesięciu Małych Murzynków). Zaczęłam czytać Dwanaście prac Herkulesa i tak nie za bardzo przypadła mi do gustu, dlatego zdecydowałam się odłożyć ją na później, a zamiast niej zaczęłam czytać I nie było już nikogo. To był dobry wybór...
Jestem miłośniczką fantastyki i pewnie może wydawać się dziwne dlaczego sięgnęłam po kryminał :) W mojej kochanej szkole zadano nam kolejną lekturę, w sumie dwie, ale mogliśmy sobie wybrać, którą chcemy przeczytać. Były to Dwanaście prac Herkulesa i I nie było już nikogo (czy jak kto woli, stary tytuł to Dziesięciu Małych Murzynków). Zaczęłam czytać Dwanaście prac Herkulesa i tak nie za bardzo przypadła mi do gustu, dlatego zdecydowałam się odłożyć ją na później, a zamiast niej zaczęłam czytać I nie było już nikogo. To był dobry wybór...
Od czego by tu zacząć, żeby to nie był spoiler. Najlepiej od początku. Dziesięć,można pomyśleć, przypadkowych osób zostało zaproszonych na wyspę przez nijakiego pana Owena. Wszystko było by świetnie gdyby nie fakt, że nagle tajemniczy głos oskarża każdą z dziesięciu osób o popełnienie morderstwa. Oczywiście wszyscy zaprzeczają... ale czy mówią prawdę?
Książka wciąga już od pierwszych stron, chociaż, w sumie za wiele się nie dzieje. Lecz, nie martwcie się, taki stan nudy trwa może przez pięć stron. Potem nie można już oderwać się od czytania.
Każdy bohater ma indywidualny charakter, motyw by być zabójcą a jednocześnie alibi. Wszystko dzieje się w niezwykłym otoczeniu Wyspy Murzynków. Czytelnik jest sobie w stanie wyobrazić zapach morza, który czują bohaterowie, czy powiew chłodno wiatru. Gdy czytałam, wszystko wydawało mi się niezwykle realistyczne.
Agata Christie jest nazywana Królową Kryminału i teraz chyba wiem dlaczego. Idąc za ciosem przeczytałam Morderstwo w Orient Ekspres i ta książka, także mnie zauroczyła,choć chyba odrobinę mniej.
I nie było już nikogo polecam wszystkim, i młodszym,i starszym czytelnikom, oznacza to chyba tylko tyle, że jest naprawdę dobra.
OCENA KSIĄŻKI: 8,5/10
